Naast de inhoud van een vergadering blijft het vergaderproces net zo goed razendinteressant. Ook daarover heb ik veel kennis opgedaan. Helaas zijn de meeste voorzitters zich nauwelijks bewust van de kennis en inzichten die een notulist doorgaans meebrengt. Wie een verslag van een vergadering maakt, heeft het feilloos in de gaten als de hoofdzaak van een discussie onaangeroerd blijft, als afspraken onduidelijk blijven, of als timide deelnemers wel iets wíllen bijdragen maar worden ondergesneeuwd door praatgrage collega’s.

Toch zijn er ook voorzitters die juist gebruikmaken van al die kennis, door de notulist op enig moment tijdens of na de vergadering spreekrecht te geven. Zo lang dit soort extra taken de objectiviteit van mijn verslag niet in gevaar brengen, waag ik me er graag aan. Ik herinner me bijvoorbeeld een werkgever die mijn hulp vroeg bij het opstellen van een verstandig perscommuniqué na vastgelopen cao onderhandelingen. Of een or die me om raad vroeg over zijn onderhandelingen met een sluwe bestuurder. En een gespreksleider die me na een serie interviews vroeg wie ík eigenlijk zou aannemen. Allemaal zaken waar ik me met mijn gezonde notulistenverstand best mee durf te bemoeien.

Dus voorzitters: onderschat nooit uw notulist, maar daag haar uit.

• • - babyboomgeneratie – baby boom generation
  • - langetermijnplanning – long term planning

Soms levert verschillend spatiegebruik in het Nederlands ook verschillende betekenissen op. Bekende voorbeelden daarvan zijn tenminste/ten minste en tenslotte/ten slotte. In beide gevallen is de betekenis het meest letterlijk als de woorden door een spatie van elkaar gescheiden zijn:

• • - Ik heb ten minste drie kilo kipfilet nodig. (ten minste = minstens, minimaal)
  • - Ten slotte wenste de nieuwslezer alle kijkers een heel prettige avond toe. (ten slotte = tot slot)

Aaneengeschreven is de betekenis als volgt:

• • - Harry Potter is een echte tragische held. Tenminste, dat vindt deze journalist. (tenminste = althans, in ieder geval)
  • - Peter moet die vraag maar beantwoorden. Hij is tenslotte eindverantwoordelijk. (tenslotte = immers, per slot van rekening)

Ontelbaar veel voorbeelden van verkeerd spatiegebruik zijn te vinden op www.spatiegebruik.nl.

Met dit oude boekje gaat voor mij een heel nieuwe wereld open. Door het op een willekeurige plek open te slaan rijg ik telkens weer een nieuwe ketting aan stoffige termen. Ik begin bij: ‘Labedisten – Polsmouwen of  Mitaines, die op Walcheren en Zuid-Beveland tegen de koude gedragen worden. De naam is afkomstig van de godsdienstige boetprediker Jean de la Badie, die in 1666 te Middelburg predikte tegen de “onzedige gewoonte” der Zeeuwse vrouwen, korte mouwen te dragen.’

Van mitaines heb ik wel eens gehoord, maar laat ik de term toch even opzoeken: ‘Mitaines (Frans) – a. Wanten; b. ajour handschoenen, in de 19e eeuw gedragen, die de vingers onbedekt lieten.’

Deze omschrijving leidt natuurlijk naar: ‘Ajouré (Frans) = met kleine openingen; opengewerkt. Kamgaren (kaardgaren) japonstof met op sommige plaatsen weggelaten ketting- en inslagdraden, waardoor blokken ontstaan.’

Nu kan ik kamgaren, kaardgaren, japonstof, kettingdraad en inslagdraad gaan opzoeken. Het lijkt wel of dit woordenboek een kluwen aan lemmata is, die tezamen uiteindelijk één lange draad zullen vormen.

Het woordenboek is intensief gebruikt. Voor veel ingangen staat een kruisje of vinkje met potlood of pen. Maar op één pagina vind ik in de kantlijn gepriegeld: ‘Gekken en dwazen schrijven hun namen in boeken en op glazen!’ Dat dit niet de eigenlijke uitdrukking is, weet ik. Maar hoe zat het ook weer: bevat het spreekwoord oorspronkelijk nou het woord ‘deuren’ of ‘muren’? Gelukkig heb ik tijdens de kerstvakantie een mooi spreekwoordenboekje uit 1962 op de kop getikt.

De Symbolenwijzer is misschien wel het levenswerk van Karel Treebus, die vanuit zijn fascinatie voor letters, symbolen en tekens gedurende vele jaren een uitgebreide verzameling bijeenbracht. Zijn gids bevat hoofdstukken over fonetische tekens, hiërogliefen, morsetekens en muzieknotatie, maar beschrijft bijvoorbeeld ook hoe ons Latijnse alfabet is ontstaan. Naast alledaagse symbolen (wassen, strijken, bleken) bevat het boek vele specialistische tekens (Al-kwantor, Fourier-getransformeerde, Quaternionen).

De Symbolenwijzer is een zeer compleet naslagwerk, geschikt voor iedere boekenkast. Vanwege zijn prachtig is opmaak is het niet alleen voor tekstspecialisten, maar ook voor vormgevers een mooie inspiratiebron. Ik kan het van harte aanbevelen!

Met een nieuwe uitstraling viert Eva Pelgrom het eerste lustrum van haar onderneming. Ze liet Pauline Smoolenaars van ioom een nieuwe huisstijl ontwerpen. Marc den Hoed zorgde vervolgens voor een bijpassende website. Op deze website vindt u veel informatie over de diensten die Pelgrom tekst & vertaling aanbiedt. Nieuw is bijvoorbeeld dat u er terecht kunt voor een maatwerktraject vol schrijfadviezen.

Veel nieuws dus, maar some things never change: Eva houdt nog steeds kantoor in de Utrechtse binnenstad. Ook zal ze zich op de vertrouwde manier voor bestaande en nieuwe klanten blijven inzetten.

Tijdens de cursus heeft Eva niet alleen haar juridische woordenschat uitgebreid. Ze kreeg vele juridische documenten uit verschillende rechtsgebieden onder ogen en maakte uitgebreider kennis met diverse juridische deelterreinen. Daarnaast deed ze veel kennis op over de verschillen tussen de Anglo-Amerikaanse common law en de Europese civil law en leerde ze hoe ze als vertaler met deze verschillen kan omgaan.

De keuze om de opleiding Juridisch vertalen te volgen kwam voort uit het besluit om Vertaal- en Redactiebureau Pelgrom sterker te richten op de juridische doelgroep. Eva werkte voorheen al veel met juridische teksten, maar is nu optimaal toegerust om met deze documenten aan de slag te gaan, ook in nieuwe deelgebieden.